Αγχώδης διαταραχή

awareness2Όλοι οι άνθρωποι έχουμε βιώσει άγχος: μια διάχυτη, δυσάρεστη και ακαθόριστη αίσθηση ανησυχίας, που συνήθως συνοδεύεται από σωματικά συμπτώματα: εφίδρωση, ζάλη, ταχυκαρδία, αίσθημα πνιγμού, αστάθεια, βάρος στο στήθος, μυς που τρέμουν (κ.λ.π.). Το άγχος και κάθε είδους φόβος είναι υποκειμενικά στην εμπειρία τους. Θα μπορούσαμε να πούμε πως το άγχος προειδοποιεί τον οργανισμό για έναν επερχόμενο κίνδυνο και τον προετοιμάζει να ανασυνταχθεί, να κινητοποιηθεί ή και να διαφύγει. Σημαντικό είναι να τονίσουμε πως το άγχος δε μειώνεται απαραίτητα με την απομάκρυνση από το ερέθισμα.

Οι αγχώδεις διαταραχές περιλαμβάνουν:

την διαταραχή πανικού με ή χωρίς αγοραφοβία, την αγοραφοβία χωρίς ιστορικό διαταραχής πανικού, την ειδική φοβία, την κοινωνική φοβία, την ψυχαναγκαστική- καταναγκαστική διαταραχή, την διαταραχή μετά από ψυχοτραυματικό στρες, την διαταραχή από οξύ στρες, την γενικευμένη αγχώδη διαταραχή, την διαταραχή οφειλόμενη σε γενική ιατρική κατάσταση, την αγχώδη διαταραχή προκαλούμενη από ουσίες και την αγχώδη διαταραχή μη προσδιοριζόμενη αλλιώς.

θεραπεία

Η ψυχοθεραπεία είναι ή κύρια προσέγγιση και αντιμετώπιση της διαταραχής.   Ανάλογα με τη δεκτικότητα του ατόμου για ψυχολογική θεραπεία, ο θεραπευτής μπορεί να λειτουργήσει είτε υποστηρικτικά προσφέροντας καθησύχαση, ενθάρρυνση και υποστήριξη για να αντέξει το άτομο το άγχος έως ότου αυτό υποχωρήσει αρκετά είτε αποκαλυπτικά ψυχαναλυτικά απευθυνόμενος σε ασυνείδητες συγκρούσεις που θεωρούνται ότι προκαλούν το άγχος είτε συμπεριφορικά διδάσκοντας τεχνικές χαλάρωσης. Ακόμη, μπορεί να εφαρμοσθεί και βιοανάδραση.

Σύμφωνα με την Ψυχαναλυτική προσέγγιση το άγχος είναι η απάντηση του εγώ στις απαγορευμένες, ασυνείδητες ενορμήσεις που έρχονται σε σύγκρουση με το υπερεγώ. Όταν τέτοιου είδους συγκρούσεις κινδυνεύουν να έρθουν στο συνειδητό το άτομο κινητοποιεί μηχανισμούς άμυνας που προκαλούν επιπλέον άγχος. Οι πρώιμες εμπειρίες επανενεργοποιούνται από ψυχοτραυματικά γεγονότα στην πορεία της ζωής του ατόμου. Κατά την Συμπεριφοριστική προσέγγιση το άγχος αποτελεί μια μαθημένη (μέσω σύνδεσης, ενίσχυσης ή τιμωρίας από το περιβάλλον) αντίδραση του ατόμου σε ερεθίσματα, ενώ σύμφωνα με την Γνωσιακή προσέγγιση το άγχος οφείλεται σε δυσλειτουργικά σχήματα που ενεργοποιούνται από γεγονότα.